.خوب دیگه یکسال گذشت وهمه چیز تموم شد. اینم از آخرین قصه. آخرین قصه ی پر غصه. آره دیگه آخرین قصه هم تموم شد. چه شروع تلخی برای همه ی پایان هاست. همیشه از پایان می ترسیدم. همیشه از پایان فرار می کردم. اما هر چیزی پایانی داره. پایان قصه های ماهم همین بود.
. قصه ی ما به سر رسید،هیشکی نفهمید چی کشید،چی شد که از همه برید،نشست و هی پیله
تنید،حتی یه روز خوش ندید... کلاغه به خونش نرسید، پس کی به آرزوش رسید؟؟؟
- زَت زیاد!!!

 پایان         

قسم خوردی میایی
نگو که بی وفایی
نگو که سهم این دل
بازم شده جدایی...

تو رفتی و سکوتت
من و به گریه انداخت
برای با تو بودن
چه کاخ حسرتی ساخت...

من و تو و جدایی
چه قصه محالی
قسم خوردی که هرگز
من و تنها نزاری...

حرفم نمی یاد. دیگه چیزی واسه گفتن ندارم. ساکت تر از همیشه. خاموش تر از همیشه. در انتظار یک سوار بی غبار. چشم دوختم به درخت خاطرات تو  و من...

     دوستت دارم همیشه و هنوز       

ای تو يارم روزگارم
گفتنی ها با تو دارم
ای تو يارم
از گذشته يادگارم

به تو نامه می نويسم
ای عزيز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو
گم شد و به قصه پيوست

در گريز ناگزيرم
گريه شد معنای لبخند
ما گذشتيم و شکستيم
پشت سر پلهای پيوند

در عبور از مسلخ تن
عشق ما از ما فنا بود
بايد از هم می گذشتيم
برتر از ما عشق ما بود

آری آری
دوستی نیز گلی است
مثل نیلوفر و ناز...
بیگمان سنگدل است بیگمان...
آب و خورشید و نسیمش مهر است...

نتونستم پژمردنش رو ببینم. پس گذاشتمش لای دفترم و با خط درشت بالاش نقاشی کردم:
مهر