نمی دونم چرخ فلک کدوم وره از این وره یا از اون وره!!!
هر طرف که چرخیدیم دیدیم بی فایده است.
یه چیز و ولی خوب فهمیدم که تو این دنیا باید کوه باشی نه شیشه، چون زود می شکنی.از یه چیز کوه خیلی خوشم می یاد اونم اینه که تو کوه هر چیو صدا بزنی همون و می شنوی.رسم قشنگیه هر چند که کاملا باهاش مخالفم اما دلیل سربلندی کوه همینه. یه چیز دیگه هم که کوه داره اینه که هیچ کس براحتی نمی تونه توی دلش و ییینه، دیدنش همون قدر که سخته، آسونه.بی خیال.
نمی دونم چرا یهو این قدر تغییر کردم که حتی چیزایی رو که قبول ندارم رو هم پذیرفتم. کم کم دارم خیلی عوض می شم اما
عهد ما با تو نه عهدی است که تغیر بپذیرد
بوستانی است که ویران نکند باد خزانش
دارم چرت و پرت می نویسم دیگه از وقت خوابم گذشته :))
اما...
نمی دونم .

کاش چون پاییز بودم... کاش چون پاییز بودم

     کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم

     برگ های آرزوهایم یکایک زرد می شد

     آفتاب دیدگانم سرد می شد

     آسمان سینه ام پردرد می شد

     ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می زد

     اشک هایم همچو باران

     دامنم را رنگ می زد

     وه ... چه زیبا بود اگر پاییز بودم

     وحشی و پرشور و رنگ آمیز بودم

     شاعری در چشم من می خواند... شعری آسمانی

     در کنارم قلب عاشق شعله می زد

     در شرار آتش دردی نهانی

     نغمه ی من ...

     همچو آوای نسیم پر شکسته

     عطر غم می ریخت بر دلهای خسته

     پیش رویم :

                               چهره ی تلخ زمستان جوانی

     پشت سر:

                               آشوب تابستان عشقی ناگهانی

     سینه ام:

                                منزلگه اندوه و درد و بدگمانی

     کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم

                                                                                  «فروغ فرخزاد»